Reis 2025: Londen & Oxford

Zondag 6 juli

Nora Bitter & Laura Hehemann

De eerste dag van de reis begon vroeg, en chaotisch. De beoogde trein naar Brussel reed niet

en het bleek een hele opgave om alle studenten die nu verspreid waren over Utrecht

Centraal, Schiphol en Rotterdam Centraal dezelfde richting op te krijgen. Uiteindelijk is het

gelukt om, weliswaar in twee aparte groepen, op het station van Brussel aan te komen waar

we ons klaarmaakten om de Eurostar naar Londen te nemen. Na veel spelletjes in de trein

kwamen we dan aan op Londen St. Pancras, van waar het nog een metro en een klein stukje

lopen was naar het Walrus Hostel.

Eenmaal aangekomen in het hostel werden de kamers en bedden verdeeld, koffers uitgepakt

en was het tijd voor de volgende activiteit: een stadswandeling langs alle hotspots van

Londen. Die wandeling begon prachtig, langs o.a. de Big Ben, het Palace of Westminster en

de Londen Eye. Vlak na de Westminster Abbey werd de wandeling echter wat minder: de

hemel barstte open en een poging tot schuilen onder een grote boom hielp helaas ook niet.

Binnen 5 minuten was iedereen doorweekt. De stadswandeling is toch nog tot aan

Buckingham Palace afgemaakt, waarna een deel teruggingen naar het hostel om iets droogs

aan te trekken en boodschappen te doen, terwijl de rest nog langs Piccadilly Circus liep om

het lijstje van bezienswaardigheden compleet te maken.

’s Avonds, toen iedereen terug was in het hostel, warm had gedoucht en iets droogs aan had

getrokken, stonden er wraps op het menu. Iedereen heeft heerlijk gegeten en na nog wat

spelletjes, drankjes, en gezelligheid, was het na deze lange reisdag tijd om naar bed te gaan

en ons voor te bereiden op de volgende dag, waar de eerste bezoekjes op de planning

stonden.

Groepsfoto bij Buckingham Palace
Instappen op Brussel in de Eurostar naar London
Drijfnat geregend

maandag 7 juli

Laura Verweij & Ilçan Çiftcibaşi

Onze tweede dag begon voor sommige van ons al om 6:30 uur. In alle vroegte stonden

Estelle, Tessa, Maud, Tobias en Ilçan op om een rondje te rennen langs de Big Ben,

Westminster Abbey en Buckingham Palace. Helaas voor hen werden ze verwelkomd met

typisch Engels weer en kwamen ze volledig natgeregend terug. Dit mocht de pret echter niet

bederven, want om 10:00 uur werden we verwacht op het prachtige Imperial College

London. Hier was een ontzettend inspirerende ochtend georganiseerd door onder andere

Helena Cocheme, waarbij we een goed beeld kregen van het belang van Drosophila als

modelsysteem. De verschillende presentaties en de rondleiding door het vliegenlab schetsen

een heel goed beeld van wat de studenten die in deze richting verder willen gaan te wachten

staat.

Estelle, Tessa, Maud, Tobias en Ilçan
tijdens het hardlopen. Op de achtergrond
is de Big Ben en Westminster Abby te
zien.

Na deze leerzame ochtend gingen we door naar het Institute for Cancer Research (ICR), waar

presentaties werden gegeven vanuit verschillende onderzoeksgroepen zoals het Guettler

Lab, Mansfeld Lab, Chromatic biology Lab, Genome Stability, Functional genomics/breast

cancer en cell cycle regulation. Vervolgens kregen we de mogelijkheid om een rondleiding te

volgen bij Structural Biology, Cell and Molecular Biology en Breast Cancer. Na afloop was er

een borrel waar we al onze vragen over onderzoek en leven in London mochten afvuren op

verschillende onderzoekers en PhD studenten. Bovendien bood de zevende etage een

prachtig uitzicht over de stad!

Foto bij het ICR met Jörg Mansfeld (links naast de klok).

Vanuit het ICR zijn we met een typische Britse stadsbus, de wel bekende rode dubbeldekker,

terug naar het hostel gereden. Hierdoor hebben een groot deel van de stad gezien en

konden onze benen even rusten. Tobias bleef achter bij het ICR om samen met Jörg Mansfeld

gezellig te gaan eten en bij te kletsen.

Annabel, Tessa, Fiona en Ilçan in de
Engelse bus!
Nora, Maud, Finn, Gijs en Laura (en
Claudia lachend achterin) in de Engelse
bus!

Terug in ons hostel begonnen sommigen aan de voorbereiding voor ons avondeten (Poké

Bowl) en speelden anderen nog even een gezellig potje Uno Flip. Na afloop van het eten

sloten ook de anderen aan en werd er fanatiek Hitster, Weerwolven en Code Names

gespeeld, zoals echte Honoursstudenten betaamd. Onze ware musicalfans Prana en Nora

hebben ook een fantastische avond beleefd bij Phantom of the Opera in His Majesty Theatre,

West End London. Na deze leerzame, gezellige dag ging iedereen vroeg naar bed om de dag

erna weer uitgerust te kunnen beginnen.

Avondeten: Poké Bowll
Hitster na het avondeten, in ons hostel

Dinsdag 8 juli

Silke Keijser & Prana Huijgens

Op dinsdagochtend vertrokken we na ons ontbijtje richting het Francis Crick Institute. Al bij aankomst

waren we erg onder de indruk. Bij binnenkomst zijn we hartig verwelkomt met koffie, thee en

koekjes, en hebben we van Gerard Evan een introductie gekregen over het instituut. Daarna zijn we

opgesplitst in groepen en hebben we een rondleiding gekregen door het gebouw.

We hebben hier van alles gezien: van labs tot het airconditioning systeem. Dit gebouw was erg

transparant en open gebouwd om interactie te bevorderen, een kernwaarde van het Crick instituut

die ook werd aangemoedigd door van de werkplekken community workspaces te maken en veel labs

voor iedereen toegankelijk. We hebben echt onze ogen uitgekeken in de verschillende labs,

waaronder het lab van ‘Cancer Biology’ onder leiding van Gerard Evans. Hier heeft postdoc Roderik

Kortlever ons enthousiast verteld over zijn experiment.

Het Crick Instituut maakt gebruik van het “salt pepper” systeem waarbij labs van andere disciplines

bewust bij elkaar worden gezet om interactie tussen andere onderzoeksgebieden te bevorderen.

Nadat we elke hoek hebben gezien, zijn we terug gegaan naar de ontvangst zaal. Hier heeft Jade

Newsburry (PhD) ons verteld over haar onderzoek. We hebben natuurlijk deze prachtige kans gepakt

om veel vragen te stellen.

We hebben echt onze ogen uitgekeken en de rondleiding ervaren als extreem waardevol. Sommige

van ons zijn zo onder de indruk dat ze overwegen een PhD te doen bij het Francis Crick. Helaas zijn er

elk jaar maar 40 PhD plekken, terwijl er duizenden aanmeldingen zijn. Gelukkig is onze groep met 18

personen, dus dan zijn er nog wel 22 plekken over voor anderen ;).

Groepsfoto voor het Francis Crick Institute.

In de middag zijn we met zijn allen naar King’s College gegaan, waar we ontvangen werden door twee

Nederlanders die daar werkten. Zij hadden ook Biomedische wetenschappen gestudeerd in Utrecht

en waren vol enthousiasme om ons rond te leiden.

We begonnen met een paar inhoudelijke praatjes omtrent alpha synuclein colocalisatie met het

ripoptosoom en neurodegeneratie. Daarna spraken we vooral over de verschillen tussen Engeland en

Nederland in het klimmen van de academische ladder. In Engeland heb je geen master nodig om een PhD te doen en word je als PhD student echt nog beschouwd als een student die nog moet leren. Met name de eis voor publicaties binnen de PhD lijkt in Engeland lang niet zo’n belangrijke rol te spelen als in Nederland. Het is ook niet ongebruikelijk dat iemand eerst werkervaring opdoet als

bijvoorbeeld research assistant of technician voordat je aan een PhD begint.

Één van de sprekers gaf ook aan dat het mogelijk is om te wisselen van onderwerp gedurende je

academische carrière op basis van je interesses. De spreker leek eerst onderzoek te hebben gedaan

naar kanker en daarna over te zijn gestapt op immuniteit.

Toen alle praatjes voorbij waren mochten we een prachtig groot anatomisch museum bezoeken. Hier

lagen allerlei organen en lichaamsdelen met bepaalde ziektes of andere pathologische kenmerken

bewaard, zoals de forensische afdeling die voor vele een favoriet was. Hier hebben we dan ook een

informatief uur doorgebracht, voordat het alweer tijd was voor het avondeten.

Bezoek aan King’s College

De dag werd afgesloten met een wandeling langs de Theems terug naar het hostel, gevolgd door een

pubcrawl voor de geïnteresseerden.

Uitzicht van wandeling langs de Theems.

Woensdag 9 juli

Samuel de Vos & Fiona Strausz

’s Ochtends stonden we in alle vroegte op om onze spullen in te pakken, snel te ontbijten en lunch te

smeren. Vandaag zette onze reis zich namelijk voort naar Oxford. Maar eerst gingen we nog naar

Queen Mary University of London. Hier kregen we meerdere super interessante praatjes over

lopende cardiovasculaire PhD projecten. Bijvoorbeeld over metabolisme, Redox of genomics.

Tussendoor was er een pauze met heerlijke (chocolade)croissantjes en babybels. De praatjes werden

afgesloten met een interactieve discussie over antioxidanten als therapeutica tegen cardiovasculaire

ziekten.

Daarna gingen we op weg naar Oxford. We gingen met de metro naar de bus die ons naar Oxford zou

brengen.

In de bus naar Oxford.

Tijdens de busrit werd er volop gepraat en tijd gedood met wat spelletjes: van kaartspelletjes tot

exploding kittens. De sfeer zat er goed in, en we waren na een paar uurtjes aangekomen in Oxford.

Na aankomst bij de accommodatie hebben we onze spullen neergezet en werden we bekend met de

omgeving. Tegenover ons zat een pub waar we een plekje hadden gereserveerd om het EK

vrouwenvoetbal te krijgen met z’n allen. Toen de tijd was aangebroken gingen we met z’n allen de

wedstrijd kijken. Na afloop gingen we zoeken om iets te eten. Hierna hebben we nog een mooi rondje

gelopen door een park en was het al tijd om richting onze bedden te gaan.

EK Vrouwenvoetbal bekijken in de pub

Donderdag 10 juli

Gijs Leenstra & Maud Beusen

Na een hardloopsessie langs de mooie wijken en parken van Oxford en het daaropvolgend ontbijt op

onze nieuwe hostel locatie liepen we in een half uurtje naar het Kennedy Institute of Rheumatology.

Buiten ontmoette Johannes Lehmann ons met heerlijke cinnamon rolls. Terwijl de helft van de groep

buiten kon genieten van deze traktatie, kreeg de andere helft een rondleiding over het lab (vooral

opvallend was de mass cytometre voor weefsels, waar gouden (!) plaatjes voor werden gebruikt).

Johannes trapte zelf af met een praatje over spatial proteomics. Gaaf om inzicht te krijgen in wat dit

vakgebied inhield. En leuk feitje: Johannes had zijn postdoc in Utrecht gedaan! Verder kwamen er

verschillende postdocs een kort praatje houden, waarbij de meeste zich bezighielden met

bioinformatics. Er kwam ook een PhD student aan het woord die ons het tamelijk ingewikkelde

school en universiteitssysteem kon uitleggen van Engeland. We zijn deze ochtend verwend met al

deze interessante en leerzame praatjes (en niet te vergeten, al het lekkers dat op tafel stond).

Wandeling naar het Kennedy
Institute.
Aangekomen bij het instituut.

Vervolgens gingen we op bezoek bij het biotech bedrijf Enara Bio. Dit is een jong bedrijf dat

kankermedicijnen ontwikkelt op basis van het darkgenome.

Hier werden wij warm onthaald met lekkere hapjes en drankjes. Vervolgens kregen wij van

verschillende onderzoekers uitleg over hoe de pipeline van medicijnontwikkeling bij hun bedrijf in

elkaar zit. Dit was erg leerzaam en een goede inkijk in hoe dit in het bedrijfsleven werkt.

Vrijdag 10 juli

Claudia Schreutelkamp & Tessa Soede

Voor de laatste bezoekdag begonnen we met een stevig ontbijt in het hostel, waarna we met de bus

vertrokken richting Milton Park voor een bezoek aan het bedrijf Arctoris. Bij aankomst kregen we

eerst een rondleiding van CEO Poppy Roworth, waarin zij uitleg gaf over de focus van het bedrijf: Het

bedrijf combineert een geautomatiseerd laboratorium en hun eigen data science-platform, Ulysses™

,

met de expertise van een ervaren team om geneesmiddelenonderzoek voor biotechnologie- en

farmaceutische partners te versnellen. Aansluitend was er een netwerklunch. We gingen in gesprek

met de medewerkers over hun loopbaan en ervaringen, onder het genot van een lunch die door het

bedrijf werd aangeboden.

Foto van de networking lunch.

Vervolgens gingen we op bezoek bij het bedrijf Immunocore. We werden opgesplitst in drie groepen

en kregen elk een rondleiding door verschillende delen van het bedrijf en hun gebouwen. We

bezochten onder andere het lab voor immunopeptidomics, zagen een geavanceerde robot die de

automatisering van transfecties verzorgt, en kregen uitleg over de interne organisatie van het bedrijf.

Aan het einde van het bezoek stonden er nog verfrissingen (“refreshments”) voor ons klaar.

Als afsluiting van de dag bezochten we de Magdalen Tower, een iconische toren van het Magdalen

College in Oxford. De toren is een belangrijk historisch symbool van de stad en biedt een prachtig

uitzicht over Oxford en de omliggende natuur. We hebben door de tuin gewandeld waarin zich

damherten bevinden.

De binnenplaats van Magdalen
Tower.

De dag sloten we af met “Fish and Chips”, gevolgd door het spelen van diverse spellen in het park.

Diner en het spelen van spelletjes

Zaterdag 11 juli

Desiree Smakman & Meira van Schaik

Links: met de bus weer in Londen aangekomen.
Rechts: geluncht en spelletjes gespeelt in het park.

Toen was alweer de laatste dag aangebroken.

Na een ontbijtje in het hostel zijn we met de

Oxford tube weer terug naar Londen

vertrokken. Daar hebben we nog lekker in een

park geluncht en spelletjes gespeeld tot het tijd

werd om naar St. Pancras station te vertrekken.

We scoorden nog snel een meal deal en

stapten daarna op de trein naar huis. In de

trein hebben we nog lekker nagepraat over de

reis en spelletjes gespeeld. We stelden de HP

studenten ook een aantal vragen over hoe zij

de reis hebben ervaren en wat hun

hoogtepunten waren. Hieronder lees je hun

antwoorden.

Vraag 1: Wat was jouw hoogtepunt van afgelopen week en waarom?

– De hardloopsessies :). Londen en Oxford in de rust van de vroege ochtenduurtjes

bewonderen was een super ervaring! Een ander hoogtepunt vond ik het Crick Institute, wat

was het gaaf daar rond te mogen lopen.

– Mijn hoogtepunt was het Crick, echt een super leuke omgeving en de PhD studenten hebben

super interessante presentaties gegeven.

– De gezelligheid met de groep, bijvoorbeeld samen in het park spelletjes spelen.

Vraag 2: Hoe heeft de reis jouw kijk op biomedische wetenschappen en jouw toekomst daarin

veranderd?

– Deze reis heeft mij vooral laten zien hoeveel verschillende mogelijkheden er zijn na BMW in

zowel de academie als het bedrijfsleven in Engeland.

– Ik had altijd het idee dat BMW je voorbereidde op een

wetenschappelijke/onderzoeksgerichte carrière, tijdens de reis heb ik geleerd dat dat zeker

niet de enige optie is en dat er veel meer leuke en bijzondere beroepen mogelijk zijn in het

biomedische werkveld.

– Nieuwe banen proberen op verschillende plekken is niets geks en juist erg goed om te doen

om te ontdekken wat je leuk vindt.

– Gezien dat je ook in industrie veel klinisch onderzoek kan doen. Mogelijk een optie voor de toekomst.

– Engeland heeft blijkbaar een totaal ander systeem wat betreft masters en PhD’s en de mogelijkheden om naar het buitenland te gaan zijn nu wel iets meer een mogelijkheid geworden.

– De reis heeft mijn interesse in biomedisch onderzoek alleen maar versterkt. Vooral het zien van de toepassingen van onderzoek in echte labs en bedrijven en het spreken met onderzoekers heeft mij doen inzien hoe breed het biomedisch veld echt is.

Vraag 3: Wat heb je geleerd en neem je mee van de reis?

– Ik heb geleerd dat er zo veel meer mogelijk is dan soms lijkt, en dat constant je buiten die comfort bubbel bewegen ervoor zorgt dat je constant kan blijven leren en groeien :).

– Ik heb tijdens de reis geleerd om meer actief vragen te stellen en te socializen/netwerken. Ik zou mezelf als introvert beschrijven, maar toch heb ik mezelf echt gepusht om mee te doen met gesprekken en actief te zijn. Dit heeft toch wel een ander soort sociale kant in mij opgewekt die ik zeker mee neem verder in het leven!

– Wat ik opvallend vond is dat bijna alle mensen bij wie we op bezoek waren het belang van leuke collega’s/PhD begeleiders benadrukten. Ik neem mee dat de mensen met wie je werkt misschien welk belangrijker zijn dan de baan die je hebt, dus dat je altijd moet proberen om eerst je (toekomstige) collega’s te ontmoeten voor je ergens gaat werken.

– Ik neem mee van de reis dat er niet één vaste route is naar een bepaalde baan/positie/punt binnen het biomedische vakgebied. Iedereen bewandelt zijn eigen pad en er zijn talloze mogelijkheden om je doel te bereiken. De bevestiging van deze vrijheid door de onderzoekers tijdens de reis gaf me een stukje rust: het besef dat je ook met verschillende keuzes tijdens je bachelor en daarna nog alle kanten op kunt

Al met al was het, zoals je hebt kunnen lezen, een fantastische reis vol leuke en leerzame ervaringen.

We hebben een beter beeld gekregen van het biomedische werkveld in Engeland en van de

verschillende studiepaden en carrière loopbanen die je kunt volgen. Daarnaast hebben we

indrukwekkende instituten bezocht en ontzettend genoten van de gezelligheid met elkaar. Veel dank

aan de reiscommissie voor het organiseren van deze onvergetelijke reis!