Op 5 februari heeft de carrière-oriëntatie dag plaats gevonden. Hier hebben verschillende Alumni van het honours programma van BMW verteld over hun carrière pad en huidige baan. Voor deze dag waren niet alleen honoursstudenten van BMW uitgenodigd, maar ook van andere gerelateerde studies, waaronder farmacie en CPS.

De dag begon met het interessante verhaal van Marjon van Ruiten over het doen van onderzoek en een PhD. Ze heeft verteld over de mogelijkheden in Utrecht maar ook haar ervaring in andere steden in Nederland en zelfs het buitenland. Daarna volgde een interactief praatje van Steven Marinus over de mogelijkheden bij het ministerie van gezondheid, welzijn en sport. Aan de groep was te merken dat iedereen het erg interessant vond om ook eens deze richting te bekijken. Hij heeft verteld over het project waar hij mee bezig is en hoe een dag in het leven van een beleidsmedewerker er uit ziet. Na een korte pauze gingen we door met een LinkedIn workshop over hoe het netwerken op dit platform je carrière kan helpen. We hebben gekeken naar vragen als ‘Hoe zorg je ervoor dat je profiel er aantrekkelijk uitziet?’ en ‘Welke dingen zijn essentieel om te benoemen?’. Een zeer nuttige workshop, waarbij het LinkedIn profiel van iedereen een stapje beter is geworden. De middag werd afgesloten door Diede Brunen, die kwam vertellen over werken in het bedrijfsleven. Hier hebben we kennis gemaakt met de wereld van venture capital investeren. Het was een leerzame dag waar veel verschillende carrière paden voorbij zijn gekomen die mogelijk zijn na BMW!

Eindelijk (of juist nu al) was het dan zover: na twee jaar aan maandelijkse bijeenkomsten, zwoegen aan individuele projecten en verzwarende opdrachten en het organiseren van reizen en activiteiten was voor HP15 het einde van het honoursprogramma aangebroken. Dit kon natuurlijk niet voorbij worden laten gegaan zonder een feestelijke afsluiting. Daarom vond er op 5 juli 2023 een afsluitingsceremonie plaats in het historische Academiegebouw, waarbij we aan familie en vrienden mochten vertellen en laten zien waar we ons allemaal mee bezig hebben gehouden de afgelopen jaren.

Zo vertelden sommigen over hun persoonlijke ontwikkeling, anderen praatten over hun IP of verzwarende opdrachten of ze gaven een volledig overzicht van hun HP. In ieder geval hebben we de nodige indruk kunnen maken op onze genodigden.

Aansluitend werd er een inspirerende speech gegeven door opleidingsdirecteur Gönül Dilaver en opleidingscoördinator Astrid Freriksen. Daarop volgde een praatje van onze HP-coördinator, Tobias Dansen, in de vorm van gepersonaliseerde adviezen. Hij reikte hierbij een certificaat en een beeldje van de opleiding uit. Uiteraard konden we Tobias niet met lege handen naar huis sturen en hierom ontving hij een shirt met daarop afgebeeld een plaatje van een fresco van Sixtijnse Kapel, maar dan bewerkt naar zijn grote wetenschappelijke liefde: the Cysteine Chapel.

Toen het informele gedeelte voorbij was, konden we nog even napraten in de vorm van een informele borrel. Natuurlijk konden een aantal groepsfoto’s ook niet uitblijven. Al met al kunnen we terugkijken op een mooie afsluiting van twee jaar honoursprogramma.

Op 5 oktober heeft de jaarlijkse communityactiviteit plaatsgevonden met HP15, HP16 en HP17 om elkaar allemaal beter te leren kennen. Voor HP17 een leuke manier om alvast de verhalen en ervaringen van HP15 en HP16 te horen. Helaas kon niet iedereen van HP15 erbij zijn, maar toch leuk om van een aantal de verhalen te horen over hun belevingen tijdens het HP-programma en de eerste weken van hun master. De activiteit vond plaats in de Ping Pong Club, waar we elkaar eerst beter hebben leren kennen onder het genot van heerlijke hamburgers. Daarna gingen we uiteraard pingpongen! Een potje rond de tafel doet het altijd goed. Het was de perfecte setting om afwisselend te pingpongen en met iedereen te praten. Al met al was het een gezellige avond waarop iedereen elkaar wat beter heeft leren kennen!

Afgelopen maandag 12 juni heeft er een debatworkshop plaatsgevonden, georganiseerd door de stichting HBU. De workshop was onder leiding van een lid van de Utrecht Debating Society. Eerst werd er wat theorie gegeven, bijvoorbeeld over de componenten van een goed argument. Vervolgens mocht de groep de theorie in de praktijk brengen door zelf te debatteren. De stelling was als volgt: medisch onderzoek moet worden gefinancierd in proportie tot totale ziektelast. De regering was dus van mening dat er minder moet worden geïnvesteerd in zeldzame ziektes en meer in grote ziektes. Dit vond de oppositie helemaal niks; zij vonden juist dat het huidige systeem moet worden behouden. Na een korte voorbereiding, met hulp van de debatexpert, vlogen de argumenten dan ook door de zaal. Natuurlijk bleef het wel respectvol. Al met al was het een leuke en informatieve avond met tips die in de toekomst zeker van pas gaan komen.

Op maandag 6 februari heeft het bestuur van de Stichting HBU samen met twee Honoursstudenten van Farmacie en Molecular Life Sciences het symposium “The Future of Science” georganiseerd. Het doel van het symposium was om meer te leren over de verschillen binnen de wetenschap: wat is het verschil tussen onderzoek doen aan de universiteit, binnen een bedrijf, en voor een overheidsinstituut als het RIVM? Daarnaast was het doel om studenten te stimuleren om na te denken over hoe de wetenschap er in de toekomst idealiter uit zou moeten zien. Alle geïnteresseerde Honoursstudenten aan de UU binnen de bètawetenschappen waren welkom om het symposium bij te wonen. Uiteindelijk mochten we tegen de 40 studenten verwelkomen!

Het symposium werd geopend door prof. Femke van Wijk. In haar praatje trok Van Wijk een parallel tussen mieren en wetenschappers. Verrassend genoeg blijken die nog aardig veel overeen te hebben. Zoals mieren in een zogenaamde dodenspiraal terecht kunnen komen als zij signalen aan elkaar blijven geven als ze rondjes lopen, zo zijn wetenschappers op het moment te veel bezig met rondjes lopen in de publicatiecyclus. In plaats van dat de nadruk ligt op het onderzoek zelf, wordt er nu (te) veel aandacht besteed aan het schrijven van een mooi artikel. Bovendien gaat er vervolgens (te) veel geld naar het mogen publiceren van dat artikel in een wetenschappelijk tijdschrift. Op deze manier werken wij met z’n allen voor het systeem, in plaats van dat het systeem voor de wetenschap werkt. Zoals mieren uit een dodenspiraal kunnen worden gelokt met een sterk aanlokkelijk signaal, zo kunnen wij als wetenschappers ook allemaal iets veranderen in het systeem waarin wij nu zijn beland. Als toekomstige wetenschappers is het belangrijk om hierover te blijven nadenken en met nieuwe innovatieve oplossingen te komen om het systeem te helpen veranderen.

Na het praatje van Van Wijk was dr. Monique Slijper uitgenodigd om meer te vertellen over haar carrière aan de universiteit en in het bedrijfsleven. Wat zijn de verschillen tussen onderzoek doen aan de universiteit en onderzoek doen voor een bedrijf? Een van de eerste dingen die ter sprake kwam was de hoge werkdruk binnen de universiteit. Binnen een bedrijf is de werk-privébalans toch vaak wat beter en liggen de lonen toch vaak wat hoger. Tegelijkertijd is er binnen een bedrijf vaak wat minder vrijheid en is het doel van het onderzoek toch uiteindelijk vaak geld verdienen. Aan de universiteit ligt de werkdruk dan wellicht wat hoger en liggen de lonen wat lager, maar zijn er wel meer mogelijkheden om aan een project te liggen waar je interesses liggen. Het is goed om te beseffen dat elk bedrijf en elke onderzoeksgroep weer anders is. Een wetenschappelijke carrière is niet altijd te plannen. De boodschap die dr. Slijper aan de studenten meegaf was om alles zelf te ontdekken. Ver vooruit plannen kan wel, maar bijzondere kansen komen vaak onverwachts om de hoek.

Toen we meer hadden gehoord over werken als onderzoeker voor een bedrijf, kwam als derde spreker dr. Linda Visser meer vertellen over onderzoek doen binnen een overheidsinstituut. Na een PhD te hebben gedaan binnen de virologie is zij als bio-informaticus aan de slag gegaan bij het RIVM in Bilthoven. In haar presentatie vertelde ze meer over een onderzoek dat nu binnen het RIVM wordt uitgevoerd naar verschillende strains van meningokokken. Hiermee liet ze mooi zien dat binnen het RIVM de nadruk van het onderzoek niet ligt op publiceren of geld verdienen, maar dat het onderzoek gericht is om een beleid te vormen voor de nationale gezondheidszorg. De drie verschillende sprekers hebben de studenten een mooie inkijk gegeven in de verschillende takken waar wetenschap wordt uitgevoerd. De verschillen die aan bod zijn gekomen kunnen de studenten helpen nadenken over hun toekomst als wetenschapper en over de mogelijkheden na het afronden van een studie.

Na drie presentaties zijn we met elkaar in discussie gegaan over het onderwerp ‘predatory journalism’. Dit is een groeiend probleem waarbij wetenschappers door ‘fake journals’ worden benaderd om hun paper in te zenden, wat hierna zonder te bekijken online wordt gezet, waarna wetenschappers de rekening krijgen voor de publicatie. Daarbij draagt deze manier van publicatie, zonder peer-review, enorm bij aan de verspreiding van misinformatie. Via de sociale media is het lastig onderscheid maken tussen échte wetenschap en predatory journalism. De risico’s die hiermee gepaard gaan zijn duidelijk geworden tijdens de Corona pandemie. Met elkaar hebben wij gebrainstormd over hoe dit kan worden aangepakt in de toekomst.

De middag is afgesloten met een workshop over het betrekken van patiënten in fundamenteel kankeronderzoek. Dr. Colette ten Hove kwam meer vertellen over het Oncode-instituut en hoe zij proberen artsen, onderzoekers en patiënten met elkaar in contact te laten komen. Daarbij had ze een ervaringsdeskundige, Inge Roes, en onderzoeker, Antoinette van Weverwijk, meegenomen die met de studenten in gesprek gingen. Wat is het belang van het contact tussen de patiënt en de onderzoeker, en hoe draagt dit contact bij aan het onderzoek zelf? Het is goed om als onderzoeker op te hoogte te zijn wat er in een patiënt omgaat in een behandeltraject. Op deze manier kan de onderzoeker de patiënt beter begrijpen en inzien waarom een patiënt wel of niet besluit mee te doen met een onderzoek. Tegelijkertijd is het belangrijk dat de patiënt de mogelijkheid krijgt meer te weten over het onderzoek en dat de informatie over het onderzoek toegankelijk is. Persoonlijk contact tussen de patiënt en onderzoeker kan hier enorm aan bijdragen.

Al met al was het een leuke, interessante en vooral inspirerende middag waarin de studenten weer veel nieuwe indrukken hebben kunnen opdoen van de mogelijkheden en hindernissen die ze te wachten staan in hun toekomstige carrière als onderzoekers.

_{Deze activiteit is mede mogelijk gemaakt dankzij financiële steun van het Utrechts Universiteitsfonds.}

Op woensdag 25 januari hebben HP15 en HP16 tijdens de maandelijkse bijeenkomst een bezoek gebracht aan Single Cell Discoveries. Dit bedrijf is in 2018 opgericht en is in het Hubrechtinstituut gevestigd. Single Cell Discoveries biedt verschillende services aan op het gebied van single-cell-sequencingtechnieken en helpt hiermee onderzoeksgroepen bij nieuw innovatief onderzoek. Voor nog niet zo’n lange tijd stellen deze technieken onderzoekers in staat om processen in afzonderlijke cellen te bestuderen. Tijdens het bezoek hebben we een praatje gekregen van Dylan Mooijman over de missie van het bedrijf. Hoe is Single Cell Discoveries tot stand gekomen? Wat zijn de mogelijkheden en grenzen van de technieken? Wat is de rol van het bedrijf in het onderzoek? Het bezoek is afgesloten met een korte rondleiding over het lab. Het was een leuke en interessante invulling van de maandelijkse bijeenkomst. Deze bezoeken helpen de studenten bij het oriënteren op de mogelijkheden na de studie en zijn daarom erg waardevol.

Mocht u als bedrijf ook geïnteresseerd zijn om Honoursstudenten te ontvangen en meer te laten zien over carrièremogelijkheden binnen uw bedrijf, neem dan vooral contact met ons op!

Op 28 september heeft de eerste communityactiviteit van dit jaar plaatsgevonden. We hebben een escape tour in het centrum van Utrecht gedaan, waarbij we in verschillende teams tegen elkaar hebben streden om als eerste de geheime uitgang van de stad te vinden. Het bleef tot het einde spannend welk team ging winnen. De activiteit vond plaats met HP14, HP15 en HP16. Goede kans voor HP15 en HP16 om elkaar beter te leren kennen en leuk om de ervaringen van HP14 te horen. Een goede kans om iedereen beter te leren kennen dus! We hebben de avond afgesloten met heerlijk Italiaans eten. Kortom een leuke, gezellige avond!

Donderdag 22 september heeft er een graphical abstract workshop plaatsgevonden, georganiseerd door de Activiteitencommissie. Graphical abstracts zijn een grafische weergave van de essentie van een artikel en steeds meer bekende wetenschappelijke tijdschriften vragen wetenschappers om een graphical abstract te includeren in hun artikelen. Het maken van een graphical abstract is dus een handige vaardigheid om te hebben.

De workshop werd geleid door dr. Floor Kropman-Henken. Zij gaf eerst een interactieve inleiding over wat er precies in een graphical abstract moet staan. Vervolgens moesten de deelnemers hiermee oefenen door een aantal voorbeelden van graphical abstracts te beoordelen. Daarna werd de opgedane kennis in de praktijk gebracht; de deelnemende studenten mochten zelf een graphical abstract gaan maken voor een artikel naar keuze. Hierbij konden ze natuurlijk rekenen op hulp in de vorm van de expertise van dr. Kropman-Henken. Dit alles gebeurde onder het genot van kaasstengels en chocoladepepernoten, want een brein heeft energie nodig om goed te kunnen werken.

Al met al was het een leuke en leerzame avond. De deelnemers hebben vaardigheden opgedaan en dingen geleerd die ze de rest van hun academische en wetenschappelijke carrière kunnen gebruiken.

Op 20 september vond het interactieve college ‘The dark side of science’ plaats. Dit was de eerste activiteit van het nieuwe academisch jaar en meteen een goed geslaagde. Het college was georganiseerd door de activiteitencommissie en kon plaatsvinden in het Hijmans van den Berghgebouw. Dat was al een eerste succes, maar wat de avond vooral zo leuk en interessant maakte waren de sprekers. 

Prof. Dr. Lex Bouter van de VU was de eerste spreker. Hij gaf een college over integriteit en hoe we ervoor kunnen zorgen dat dit bewaard blijft. Hierbij besprak hij de National Survey on Research Integrity, waardoor het publiek bewust werd van de aard en de omvang van wangedrag binnen het onderzoek. Daarna vertelde hij over de replicatiecrisis, wat gaat over dat slechts een klein deel van de onderzoeken werkelijk repliceerbaar is, en wat de oorzaak hiervan is.  Dit was om aan te geven hoe belangrijk replicatie onderzoek is, maar vooral ook Open Science. Het was een heel interessant college, waardoor we bewuster zijn van wat er allemaal gebeurt in het onderzoek en hoe we dat beter aan kunnen pakken

De tweede spreker was Dr. Adrien Melquiond. Tijdens zijn PhD heeft hij zelf een figuur vervalst, onder druk van zijn begeleider. Het was heel leerzaam om te horen hoe zoiets kan gebeuren. Adrien liet ter plekke zien hoe makkelijk het was om een vervalst figuur te maken en besprak hoe hij het had ervaren om in zoiets verwikkeld te raken. 

Als laatste was Prof. Dr. Ir. Hans Heesterbeek aan het woord. Hij is voorzitter van de commissie wetenschappelijke integriteit van de UU en legde uit hoe wordt besloten wanneer een claim van wangedrag wordt aangenomen of afgewezen. Hierbij gebruikte hij (anonieme) waargebeurde cases, waardoor je een goed idee kreeg van wat dingen zijn waar mensen een melding over maken. Het was heel interessant om het oordeel van de commissie over de claim te vergelijken met je eigen mening erover. 

Door deze verschillende sprekers werd er vanuit vele perspectieven naar het onderwerp wetenschappelijke integriteit gekeken, waardoor het een hele diverse en intrigerende avond was, die de aandacht goed wist vast te houden. 

Beste allemaal,

Mijn naam is Vera Versteegh en ik ben honoursstudent Biomedische Wetenschappen. In dit stuk ga ik jullie meenemen in onze allereerste maandelijkse bijeenkomst van 2022. Enjoy!

Onze avonden vinden vaak plaats in een zaaltje in het WKZ, zo ook deze avond. Als iedereen binnendruppelt rond 17:00 en even bekletst, beginnen wij vaak met de vraag hoe het staat met de notulen van de vorige vergadering en of die al dan niet gelezen zijn. Hierin staan vaak heel wat to-do acties die in het oog gehouden moeten worden, dus niet onbelangrijk. Daarna checken we even bij elkaar hoe het gaat. Zo blijven we op de hoogte van waar iedereen mee bezig is en of iemand hulp nodig heeft. Dit waardeer ik persoonlijk zeer, omdat een praatje in de wandelgangen lastig te maken was in de lockdown waarbij we deels weer over moesten op online onderwijs. Deze keer ging het ook nog over stageplekken voor het afstudeerproject. De een heeft alles al geregeld, de ander heeft er niet eens aan gedacht. Een goed moment om uit te wisselen hoe iedereen dit aanpakt en om elkaar te helpen. Alle commissies passeerden daarna de revue. De activiteitencommissie “Accie” vertelden over het Honours Life Sciences debat, hun pas georganiseerde activiteit. Ik ben hier zelf lid van en heb genoten van de inzichtvolle avond waarbij honoursgroepen van meerdere faculteiten tot elkaar kwamen door te debatteren over onderwerpen als vrouwenquota, dierproeven en een klimaatakkoord voor de wetenschap. De buitenlandse reiscommissie “Reiscie” vertelden over hun voortgang voor onze trip naar Lissabon die in juli plaats zal vinden. Aangezien we vorig jaar niet de grens over konden, kijk ik erg uit naar een week in het buitenland om onze grenzen op biomedisch gebied letterlijk en figuurlijk te verleggen. De redactie vertelde over de laatste nieuwsbrief en we hebben nog gediscussieerd over de afsluitingsceremonie. Dit jaar zullen wij immers ons honoursprogramma afsluiten en dat willen we feestelijk doen. Het HBU bestuur gaf ons ook een update over hun werkzaamheden en daarna konden we beginnen aan ons thema: elke maand kiezen wij op basis van onze interesse een onderwerp of vaardigheid waarin we ons willen verdiepen of verbreden. Deze keer hebben wij Wim Hof, beter bekend als “The Iceman” onder de loep genomen. Dit naar aanleiding van een lezing van het Studium Generale in samenwerking met het Erasmus Medisch Centrum. Wat is er wetenschappelijk gezien bijzonder aan zijn methode en wat gebeurt er met je lichaam in de kou? In groepjes lichtten wij verschillende aspecten hiervan toe. Het immuunsysteem, (vet)metabolisme, zenuwstelsel en de ademhaling werden gepresenteerd middels een zelfgemaakt overzichtsfiguur. Als laatste namen Sam en Elise ons mee in hun Individuele Projecten aan de hand van een tussentijdse presentatie. Sam deed onderzoek in het WKZ aan het effect van synerkine IL4-13 op paclitaxel-geïnduceerde neuropathie. Ingewikkeld onderzoek om over te brengen aan een publiek dat niet ingelezen is, daarom was deze avond daarvoor een goede oefening. Elise nam ons mee in haar magazine over CRISPR-Cas. Dit heuse kunstwerk is nog volledig in de maak. Zij vertelde over haar proces en haar volgende stappen, waarbij ze ook wat vragen de groep in wierp. Na uren discussiëren was iedereen wel toe aan een maaltijd, dus hebben we wok laten bezorgen. Zo kunnen we toch gezellig samen dineren. Je moet toch wat als je niet de stad in kunt voor een avondmaal.

Hopelijk heeft dit verslag jullie een kijkje achter de schermen gegeven bij HP14. Tot snel!